Lomber omurganın osteokondrozu - belirtileri ve tedavisi

Semptomları ve tedavisi çeşitli olan lomber omurganın osteokondrozu, kas-iskelet sisteminin en sık görülen patolojilerinden biridir.

Bu durum, intervertebral disklerde dejeneratif-distrofik değişikliklerin gelişmesi, zamanla lumbosakral omurganın omurlarının bağlarına ve kemik dokusuna yayılmasıyla karakterize edilir. Akut bir süreç, tedavinin yokluğunda kaçınılmaz olarak kronik hale gelir.

Dejeneratif bir hastalık sağlıklı bir insanı engelli bir kişiye dönüştürebilir.

Lomber osteokondroz dereceleri

Lumbosakral bölgenin osteokondrozu 4 dereceye ayrılır. Hastalığın ilerlemesi şu şekildedir:

Birinci derece. Lifli halkanın iç kısmında, nukleus pulposus içeriğinin nüfuz ettiği, tahrişe neden olan çatlaklar şeklinde hasar oluşur. Bu osteokondrozun ilk aşamasıdır. Omurlararası disklerin deformasyonu çok az belirgindir ve ani hareketler ve ağır nesnelerin kaldırılması sırasında refleks ağrıya neden olur. Alt omurgadaki hoş olmayan hisler ılımlı olabilir ve kendini gösterebilir:

• lumbodynia – lomber omurgada lokal, kalıcı ağrı;
• lumbago – alt sırtta ani, ağrılı “ateş”.

İkinci derece. Lifli halkadaki yıkıcı süreçler devam ediyor. Bir omurdan diğerine olan mesafe azalır ve sinir liflerinin sıkışmasına neden olur. Sırtın alt üçte birlik kısmında, zaman zaman ağrı ataklarına dönüşen rahatsızlık vardır.

Üçüncü derece. Bu dönemde, fibröz halkanın nihai yıkımı, nukleus pulposusun ekstrüzyonuyla meydana gelir. Damarlar ve sinir uçları omurlararası diskler tarafından sıkıştırılır. Bir intervertebral fıtık oluşur. Omurga eğrileri şunları oluşturur:

• lordoz - bel bölgesinde omurganın öne doğru dışbükeyliği ile kemerli bir deformite;
• kifoz - kemer dış yönde oluşturulduğunda lordozun tersi bir pozisyon;
• Skolyoz, omurganın sağa veya sola patolojik eğriliğidir.

Son derece osteokondroz en şiddetli ve tehlikeli olarak kabul edilir. Şu anda omurga zaten deforme olmuş durumda, normal motor aktivitesi kayboluyor. Röntgenler bel omurgasında vücudun bir tepkisi olan kemik büyümelerini gösteriyor. Bir süre ağrı olmayabilir ancak bu iyileşme anlamına gelmez. Sakrolumbar bölgesinin 4. evre osteokondrozu olan kişiler sıklıkla sakat kalır. Bunun nedeni ise bu aşamada sürecin karmaşık olmasıdır.

Lomber omurganın osteokondrozunun nedenleri

Lomber osteokondrozun nedenleri arasında şunlar yer almaktadır:

1. Omurgada orantısız yük. İnsan dik bir yaratıktır, bu nedenle ayakta dururken omurga üzerindeki yük normal kabul edilir. Çeşitli eylemleri gerçekleştirirken hareket etmeniz, eğilmeniz ve bükülmeniz gerekir. Vücudu istenilen durumda tutmak için kas-iskelet sistemi uzun süreli bir gerilim modundadır. Oturma pozisyonunda omurgaya binen yük artar, sırtüstü yatarken ise minimum düzeyde olur. Kişi uzun süre aynı pozisyonda kaldığında lomber ve sakral omurgaya aşırı yük biner ve kaslar dinlenmez, bu da önce rahatsızlık, sonra ağrı hissi yaratır. Bu deforme edici faktör lomber osteokondroz gelişimi için önkoşulları oluşturur.
2. Hareketsiz yaşam tarzı. Omurga yapılarını etkileyenler de dahil olmak üzere çeşitli patolojilerin gelişmesine katkıda bulunur. Uzun süreli oturma, kıkırdak dokusunun deformasyonuna ve kas tonusunun azalmasına neden olarak lomber osteokondroz gelişimini tetikler.
3. Aşırı fiziksel aktivite. Hem aktif fiziksel aktivitenin eksikliği hem de fazlalığı kas-iskelet sistemi için iyi bir şey getirmez. Özellikle ağır nesnelerin kaldırılması ve taşınmasıyla ilgili uzun ve zorlu işler, sırt kaslarının aşırı zorlanmasına neden olur ve omurga fıtığı oluşumuna neden olur.
4. Duruş bozuklukları. Omurgalar arasındaki disklerin deformasyonu yanlış yürümeden de kaynaklanabilir. Bunun nedeni yine omurgadaki dengesiz yüktür. Omurlararası diskler elastikiyetini ve hareketliliğini kaybeder ve bu nedenle hasar görme olasılığı daha yüksektir. Yaşlı ve yaşlı insanlar benzer sorunlardan diğerlerine göre daha fazla muzdariptir.
5. Kemik kusurları, kalıtsal patolojiler, yaralanmalar ve bulaşıcı lezyonlar. Çoğunlukla osteokondroz, doğumda mevcut olan kas-iskelet sistemi bozukluklarının bir sonucudur. Örneğin vücudun kıkırdak dokusu doğası gereği kırılgan olduğunda. Ayrıca osteomiyelit ve tüberkülozda olduğu gibi travmatik yaralanmalar ve bulaşıcı süreçler sonrasında omurga patolojileri gelişir.
6. Düz ayaklar. “Özel” bir ayağın işaretleri çentik olmaması ve sarkık kemerlerdir. Bu özelliğe sahip olanlar sıklıkla omurga problemleri ile karşı karşıya kalırlar. Bunun nedeni, yürürken omurlararası diskler üzerindeki yükün artmasıdır. Yaşam boyunca hareket ederken artan fiziksel darbelere maruz kalırlar, bu nedenle çabuk yıpranırlar.
7. Obezite. Fazla kilolar vücut için bir sorun ve ek bir yüktür. Omurga dahil tüm organlar ve sistemler acı çeker.
8. Patolojik süreçler. Çeşitli yapıların fonksiyon bozuklukları kas-iskelet sisteminin durumunu olumsuz yönde etkileyebilir. Bu nedenle lomber omurganın osteokondrozisini tetikleyen faktörler endokrin bozukluklar, kardiyovasküler problemler ve sindirim sistemindeki arızalardır.
9. Yanlış yaşam tarzı. Pek çok insan fiziksel aktivite, dengeli beslenme, normal uyku gibi basit ve önemli konulara yeterince dikkat etmiyor. Uzun süre stres altında kalan organizma zayıflar ve savunmasız hale gelir. Böyle "verimli" topraklarda ortaya çıkabilecek diğer patolojiler arasında lomber osteokondroz da vardır.

Lomber osteokondroz belirtileri

Lomber omurgadaki patolojik değişiklikler ciddi semptomlarla kendini gösterir;

• Alt sırt ağrısı lomber osteokondroz gelişiminin en çarpıcı “sinyali” dir. Omurganın sinir uçlarının sıkışması bel bölgesinde ağrıya neden olduğunda "radiküler sendromun" varlığından bahsediyor. Kişi yorgun ve sinirli olur. Zamanla, basit ve tanıdık eylemleri gerçekleştirmek, bel omurgasındaki ağrı nedeniyle büyük bir sorun haline gelir. Bel bölgesinde intervertebral fıtık oluşmuşsa ağrı alt bacağa, uyluğun arkasına ve ayağa yayılır. Zamanla oturmak ve yürümek giderek zorlaşır. Hoş olmayan hisler yatar pozisyonda bile kaybolmaz. Geçici rahatlama, alevlenme dönemleriyle değişebilir;
• genitoüriner sistemin fonksiyon bozukluğu. Böbrek bölgesinde ağrı ve sık idrara çıkma isteği şeklinde kendini gösterirler. Omurlararası disklerin deformasyonu, lomber bölgenin sakruma göre yer değiştirmesine neden olur. Bu, kadınlarda iç üreme organlarının işleyişini etkiler ve erkeklerde iktidar sorunlarına neden olur;
• Ayak bölgesindeki bacakların hassasiyetinde azalma. Kısmi veya mutlak olabilir. Aynı zamanda vücudun bu kısmının refleksleri de zayıflar. İlerleyen patoloji alt ekstremitelerde tamamen duyu kaybına yol açar;
• yürüyüş bozuklukları. Osteokondrozlu bel bölgesinde ağrı, kişinin sinir liflerinin sıkıştığı yönün tersi yönde yürürken sapmasına neden olur. Bu durum uzun mesafe yürümeye izin vermiyor. Topallayan bir kişi zaman zaman durmak zorunda kalır ve ağrının dinmesini bekler. Zamanında tıbbi yardım, bir kişiyi engellilikten kurtarabilir.

Lomber omurganın osteokondrozunun tedavisi

Birçok kişi lomber osteokondrozun tedavi edilip edilmediğini ve nasıl gerçekleştiğini merak ediyor. Tanı konulduğunda ve teşhis konulduğunda tedavi taktikleri belirlenir.

Lomber osteokondrozun tedavi edildiği çeşitli yöntemler vardır. Bir hastalığı iyileştirmek veya bir kişinin durumunu mümkün olduğu kadar hafifletmek için hangisinin gerekli ve kullanılması tavsiye edilir, doktor tarafından belirlenir.

Birisi, yalnızca bir tıp uzmanının onayı ile ve yalnızca karmaşık tedavinin bir parçası olarak kullanılabileceğini unutarak, evde yalnızca halk ilaçları ile tedavi eder.

Osteokondrozun ilaç tedavisi

İlaç tedavisi aşağıdakilerin kullanımını içerir:

• tablet formları;
• enjeksiyon çözümleri;
• harici kullanım için müstahzarlar - merhemler ve jeller.

Lomber bölgedeki iltihabı ortadan kaldırmak ve ağrıyı hafifletmek için ilaçlar reçete edilir. Evde kullanılabilirler.

Bunlar şunlar olabilir:

• analjezikler;
• steroidal olmayan antiinflamatuar ilaçlar;
• kas spazmları için ilaçlar (kas gevşeticiler);
• kıkırdak dokusunu (kondroprotektörler) restore etmek için araçlar;
• kortikosteroidler (etkisi ağrı ve iltihabı hafifletmeyi amaçlayan hormon içeren ilaçlar)
• vitaminler.

Tedavinin seyri, ek tedavi olarak bazen sinir sistemini sakinleştiren haplar veya ilaçlar yazan bir doktor tarafından reçete edilir.

Lomber osteokondroz için fizyoterapi

Lomber osteokondroz semptomlarını hafifleten bir diğer yaygın yöntem ise fizyoterapidir. Omurgayı ve sırtın alt kısmını etkileyerek metabolik ve restorasyon süreçlerini geliştirir.

Çoğu zaman reçete edilir:

• manyetik, lazer ve elektroterapi;
• fonoforez;
• şok dalgası yöntemi;
• detensör tedavisi;
• titreşim masajı;
• balneoterapi.

Kaç tane ve hangi prosedürlere ihtiyaç duyulacağına doktor karar verir.

Fizyoterapi, patolojinin ilk aşamalarına gelince etkilidir. Ancak diğer tedavi türleri gibi kontrendikasyonları da vardır. Bu nedenle doktor bu yöntemi reçete ederken birçok faktörü dikkate alır.

Lomber osteokondroz için terapötik egzersizler

Lomber osteokondroz için gösterilebilecek bir dizi fiziksel egzersiz, omurganın bu kısmının hareketliliğini yeniden sağlamayı amaçlamaktadır.

Düzenlilik, etkinliğinin ana koşulu olarak kabul edilir. Ara sıra yapılan egzersizler istenilen etkiyi getirmeyecektir.

Vücudun zaten osteokondrozun neden olduğu komplikasyonları varsa, bu yöntem kullanılmaz. Ek olarak, kullanımına kontrendikasyonlar, diğer organ ve sistemlerin ciddi patolojilerinin yanı sıra pelvik bölgede ve üstünde ağrının varlığıdır.

Lomber osteokondroz için cerrahi müdahale

Omurga fıtığı gibi ciddi komplikasyonların varlığında cerrahi yönteme başvurulur. Cerrahi protokolde belirtildiği gibi hasarlı intervertebral diskin kısmen veya tamamen çıkarılması (diskektomi) gerçekleştirilir.

Ameliyat endikasyonları şunlardır:

• bir ay boyunca ilaçla giderilemeyen şiddetli ve inatçı ağrı;
• Fıtığın büyüklüğü ve omuriliğe etkisi.

Osteokondrozun önlenmesi tedavi etmekten daha kolaydır. Herhangi bir patoloji gibi, ciddi komplikasyonları nedeniyle potansiyel olarak tehlikelidir. İntervertebral diskler üzerindeki deforme edici etki minimum düzeyde olduğunda, bu patolojiden az çok tam bir rahatlamanın en erken aşamalarda mümkün olduğunu anlamak önemlidir. Diğer durumlarda, yalnızca semptomları hafifletmekten ve kişinin normal yaşamasına ve çalışmasına izin veren vücut durumunu korumaktan bahsedebiliriz.